Reggae met een open vizier
JAMAICA
Chronixx
Exile
Eindelijk nog eens een nieuw geluid in de reggae, weg van de digitale beats en hiphopritmes die al enkele jaren de dienst uitmaken op Jamaica. Exile blijft trouw aan de roots, maar staat open voor invloeden uit funk, disco, gospel, soul en urban. Met dank aan het Britse duo Sault, gespecialiseerd in al die genres, en nu dus ook in authentieke reggae. We horen echo’s van The Wailers, Steel Pulse en zoete loversrock. Andere nummers neigen eerder naar Fela Kuti en Marvin Gaye, maar evengoed begeleidt Chronixx zichzelf gewoon op gitaar, als de excellente singer-songwriter die we met dit album pas echt goed leren kennen. Hij zingt over liefde, mentale ballingschap, hypocrisie en spirituele thema’s, zonder uitgesproken link met rastafari. Dit zou weleens de eerste klassieke reggaeplaat kunnen worden in lange tijd. (km)
Een welgekomen zomerse opstoot
BRAZILIË
Marina Sena
Coisas naturais
Is Marina Sena (29), uit de zuidoostelijke regio Minas Gerais, een reïncarnatie van Gal Costa? De zangeres vermengt op haar derde album Coisas naturais verschillende traditionele stijlen met experimentele accenten en eigentijdse pop, zoals de tropicalisten deden in de jaren zeventig. Live opgenomen op het platteland klinken de uiteenlopende songs heel spontaan: soms mikken ze op de eigentijdse popmarkt (’Doçura’), dan weer klinkt Sena eenzaam in haar oprechtheid (’Ouro de tolo’) of staat ze op een carnavalsnacht (’Carnaval’). Zoveel geschiedenis bundelen en toch fris en eigentijds klinken, het is een krachttoer, en dat maakt deze suite over de verleidingen en slagen van de liefde veruit Sena’s beste werk. Een welgekomen zomerse opstoot. (vpb)
Mexicaanse wall of sound
MEXICO
Fuerza Regida
111xpantia
Het erg succesvolle negende album van Fuerza Regida uit San Bernardino is, na een uitstap naar dansmuziek, een dampende terugkeer naar wat de band sterk maakt: akoestische Mexicaanse rootsmuziek in een powerjasje. De specialiteit is de corrido, een verhalende ballad die op deze plaat vooral als snelle wals uitgewerkt wordt. Jesus Ortiz Paz zingt hard en rauw over hoe de verleidingen van het sterrendom (drugs, luxe, vrouwen) hem aantrekken én afstoten, terwijl achter hem de gitaren, banjo’s en blazers een wall of sound optrekken. Het macho gepoch heeft enkele korrels zout nodig, maar de muziek sleurt je onweerstaanbaar mee en enkele nieuwe accenten, deels elektronisch, maken dit tot wellicht het beste album van deze band. (vpb)
Een nieuwe ster voor de Argentijnse muziek
ARGENTINIË
Milo J.
La vida era mas corta
Het derde album van Camilo Joaquin Villaruel, aka Milo J, is een tour de force. De 19-jarige rapper uit Buenos Aires reisde rond in zijn land om de volksmuziek te ontdekken en met deze ambitieuze, rijke plaat geeft hij die door aan zijn generatie. Een paar keer laat hij fluiten en luiten uit de Andes de basis invullen, dan weer horen we tango, bossa, flamenco, jazz en trap. Hij haalt er oudere legendes als Silvio Rodriguez (live), Violeta Parra (sample) of Mercedes Sosa (tape) bij, en verwelkomt generatiegenoten als Akriila en de piepjonge Radamel. Dit warme, sfeervolle album is een herbronning. Een bruisend, geëngageerd en rauw eerbetoon aan de muziek die mensen over tijd en ruimte heen verbindt. (vpb)
Pan-Arabische poëzie in wolken van electro
LIBANON
Yasmine Hamdan
I remember I forget
“Klein land, grote wond”, zingt Yasmine Hamdan (49) op ‘Hon’, de song waarmee ze haar eerste album in acht jaar aanzet. Ze zingt over haar thuisland Libanon, maar vermits de Palestijnse dichter Anas Alaili meeschreef, gaat het evengoed over Palestina. ‘Shmaali’ gaat over gecodeerde teksten als verzet van Palestijnen. Het zet de toon voor een plaat die pan-Arabische tonen en zang paart aan electro. Dat gebeurt niet eigentijds, daarvoor klinkt de synthesizer van Marc Collin te vintage, maar de symbiose is doordacht en emotioneel, zoals het overkoepelende thema: we leven in een overgangsperiode en hebben nood aan essentie. “Wij, de mooie verliezers, houden vol”, probeert Hamdan het grote gevoel van verlies tegen te gaan op deze diepe, essentiële plaat. Te zien in Handelsbeurs, Gent, op 24/2. (vpb)
Traditionele ritmes met een nieuw elan
SENEGAL
Cheikh Lô
Maame
Cheikh Lô leek met pensioen, maar na tien jaar stilte keert hij terug. Tijdens zijn lange carrière slorpte de Burkinees-Senegalese artiest veel stijlen op, van Congolese rumba tot Kameroense makossa en Senegalese mbalax: muziek die hij graag kruidde met reggae, son en soukous. Op zijn zesde soloalbum geven traditionele instrumenten als de kora, sabar en balafon oude ritmes een nieuw elan, terwijl saxofoon en elektrische gitaar een lichtvoetige, zonnige popgloed toevoegen. Maar vergis je niet, Lô houdt geen blad voor de mond. Op ‘African development’ roept hij op tot Afrikaanse eenheid, ‘Carte d’identité’ kaart de harde realiteit van stateloosheid aan, gestut door een jazzy trompet. Lô verheft nooit de stem, maar zijn zachte zang maakt de boodschap des te dwingender. (tz)
Karol G verleidt latin lovers
COLOMBIA
Karol G
Tropicoqueta
Carolina Giraldo Navarro, kortweg Karol G, is hier minder bekend dan Latijns-Amerikaanse reuzen als Shakira en Bad Bunny, maar moet qua populariteit nauwelijks onderdoen. Haar vijfde album is een onweerstaanbare liefdesbrief aan de latin-genres waar ze mee opgroeide. De ster uit Medellín mengt merengue, mambo, reggaeton en wat nog met warme popkleuren, clubvibes en trapbeats. ‘Cuando me muera te olvido’ haalt ‘Careless whisper’ van Wham door de technocumbia-molen, ‘A su boca la amo’ geeft The Beatles een exotisch randje. In ‘Viajando por el mundo’ reist Manu Chao mee. Karol G zingt niet vrijblijvend. ‘Ese hombre es malo’ fileert zonder omwegen mannelijke tekortkomingen, op ‘Si antes te hubiera conocido’ verpakt ze gemiste liefde in dansbaarheid. Een feest voor latin lovers. (tz)
Glossy afrobeats
NIGERIA
Fola
Catharsis
Folarin Odunlami, alias Fola, schuift zich met zijn debuut voorzichtig maar zelfbewust in de voorhoede van een nieuwe lichting afrobeatzangers uit Nigeria. Zijn muziek leunt op herkenbare vormen, maar wie goed luistert, hoort hoe hij die klassieke contouren subtiel open wrikt. Fola beschrijft zijn muziek graag als een ‘zielenziekenhuis’ voor luisteraars die op zoek zijn naar emotionele ontlading en heling. Met de titel van zijn album verpakt hij een persoonlijk traject dat draait om reflectie, kwetsbaarheid en zelfgroei. Zijn afrobeats kleedt Fola aan met een glossy, soms wat zeemzoet r&b-laagje. ‘You’ stoeit met een zacht dancehallritme en een wufte sax. Dit is muziek om vooral zacht op mee te deinen. Als visitekaartje is dit wat beknopt, het is uitkijken of hij ook langer kan boeien. (tz)
Vibreren tot in de tenen
GLOBAL
Africa Express
Bahidorá
Africa Express brengt al twee decennia artiesten uit Afrika en andere werelddelen samen om muziek te maken en op te treden. Damon Albarn van Blur en Gorillaz is een van de aanjagers van het project. Het zesde album onder de banier Africa Express Presents ontstond in de schaduw van het Bahidorá-festival in Mexico. Wekenlang creëerden de artiesten samen nieuwe muziek, niet alleen in studio’s, maar ook in de openlucht, tenten en hotelkamers, waarbij spontane ontmoetingen en experimenten centraal stonden. Het residu van hun muzikale expeditie doet vibreren tot in de tenen. Onder meer Fatoumata Diawara, Nick Zinner van Yeah Yeah Yeahs en Moonchild Sanelly laten afrobeats, kuduro en veel latin naadloos in elkaar vloeien. Een even eclectische als opwindende dialoog. (tz)